Najbardziej klarowną definicję parabanku podaje Komitet Stabilności Finansowej (KSF). Według ustawy z 2008 roku, instytucja ta posiada praktycznie identyczną gamę produktów finansowych obecnych w tradycyjnym banku. Parabank może tak samo udzielać pożyczek, ale też przyjmować depozyty od klientów. Według prawa bankowego obowiązującego w Polsce, taka opcja jest zarezerwowana jedynie dla banków lub kas oszczędnościowo-kredytowych. Parabank nie jest ani tym ani tym. Nie podlega regulacjom Komisji Nadzoru Finansowego. Nie musi on w tym wypadku ustalać limitu kapitału, ani zachowywać w tajemnicy informacji o swoich klientach, a środkom finansowym klientów nie przysługuje żadna gwarancja.

Innymi słowy, instytucja tego typu udziela pożyczek z pieniędzy uzyskanych od klientów. Decydując się na parabank musisz więc pamiętać o ryzyku jakie taki układ za sobą niesie. Konsekwencją może być częściowa lub całkowita strata ulokowanych środków finansowych.

KSF ostrzega, iż parabanki balansują na granicy prawa. Niestety nie są one objęte żadnym nadzorem, w łatwy sposób możesz więc popełnić błąd i utracić ulokowane środki. Często w mediach ujawniane są historie ludzi, którzy ponieśli ogromne straty finansowe za sprawą takiej pożyczki. Komisja Stabilności Finansowej, mając na uwadze tego rodzaju działania, bierze sprawy w swoje ręce i publikuje na swojej stronie tzw. Listę Ostrzeżeń Publicznych. Są na niej m.in. parabanki, w stosunku do których są realne podejrzenia o możliwości popełnienia przestępstwa.

Jesteśmy przekonani, że pomocne będzie zapoznanie się z poniższym krótkim materiałem dokładnie wyjaśniającym różnice: